There are 9 million New Year’s wishes in Belarus

В Беларуси насчитывается 9 миллионов новогодних пожеланий



Belarusians of Luxembourg
Belarusians of Luxembourg

By Philippe Schockweiler, Lex Kleren Published on 03 Feb. 2021 

There are 9 million New Year’s wishes in Belarus (Lëtzebuerger Journal) 

Belarus, the landlocked state between Poland and Russia, has been struck with unprecedented six months of permanent peaceful protests and strikes against its autocratic self-proclaimed president, Alexander Lukashenko. We spoke with activists in Belarus but also in Luxembourg about what they expect from the new year.

Lukashenko declared himself the winner of what independent observers and pollsters had called a close race for the first time in the history of the country. After massive election fraud, disappearing ballots, and the immediate blackmail and expulsion of the top contender Svetlana Tikhanovskaya, peaceful protests formed all over the country. The protesters have been persecuted and chased by police and militarized forces ever since. Nearly 100,000 people have been detained in six months, with widespread reports of torture, rape and violent beatings in jails, police stations and prison vans, now confirmed by independent human rights organizations outside Belarus. A new low even for Lukashenko’s standards was reached last week when his top security chief publicly and shamelessly explored the idea of building a concentration camp. However, the protest in Belarus continues, not only inside the country but outside the former Soviet republic as well. In Luxembourg, they gather each Saturday on Place Guillaume draped in white-red-white pagohnia banners.

Only a few hundred Belarusians live in Luxembourg. Some of them work with institutions or in finance – but all of them follow the revolution in Belarus from the comfort of their new home. A new home, where you don’t fear to be arrested first thing in the morning after leaving the house. A new home, that is eerily quiet until a sharp noise from a smartphone notification turns that eerie silence into panic: “What happened? Did a relative get arrested? Are the police beating up people again, are armoured vehicles rolling in the streets again?” Even abroad, it’s hard for Belarusians to escape the violence and clutches of the regime.

A constant state of panic

The expat Belarusians, or as they like to call themselves “the diaspora”, have abandoned the quiet comfort of their new homes: Living rooms are being turned into mobile campaign headquarters and virtual dissident squares. One of them is Lia Maisuradze who lives in Luxembourg and is the unofficial, charismatic maidenhead of the Belarusian people’s movement in the Grand-Duchy. Lia is not exactly a career politician or an activist: However, last summer turned her life upside down: “I’ve been around a bit longer than he has!” she chuckles. With “he” she means Lukashenko of course, who has ruled the country since 1994. Lia was born in 1989, of Belarusian and Georgian parents into the very end of the Soviet Union, when Glasnost and Perestroika had failed to defibrillate the stagnating economy of the once so illustrious Union.

Lia Maisuradze, Luxembourg

Lia Maisuradze, Luxembourg

Some of her earliest childhood memories revolve around “him”. Her grandmother always kept a newspaper cut out of the presidential portrait pinned to a wall. Lia smiles again, as she does almost always: “You see, I didn’t really like him already back then, one of my childhood memories is not liking the man on that newspaper cut out in my granny’s home”. As the years passed, and Lia grew up, Lukashenko tightened his grip on the Belarusian society, plunging it back into a Soviet surveillance state, while cracking down on democratic opposition parties and foreign NGOs, ordering arbitrary arrests and plotting the disappearances of dissidents from his Presidential Palace.

Lia finally left for Lithuania when she was 17. In 2020 the inspiring actions by the Belarusian society made her speak up for the first time:“The immense courage of my people inspired me to do my part as well.” She got in contact with the authorities in Luxembourg and actually asked for a permit to demonstrate every Saturday. “The clerks asked us, if we knew how long that would be, we said that as long as it’s necessary.

” It is definitely easier to demonstrate outside of Belarus, Lia says, but from abroad, people could help to build a crucial counter narrative and an important net of support for the people of Belarus. “A lot of the donations and help funds were created abroad and now help to relieve Belarusians that are persecuted or lost their job due to the protest.”

“We Belarusians all have the same wish for 2021: I can’t help but wonder if 9 million people share the same dream that somehow this dream will become reality.”

Lia Maisuradze, activist

For 2021, Lia intends to go louder and get even more involved: “We Belarusians all have the same wish for 2021: I can’t help but wonder if 9 million people share the same dream that somehow this dream will become reality.” Together with Svetlana Tikhanovskaya’s Transition Council they are building up People’s Embassies around Europe and also in Luxembourg to really represent the Belarusian people outside the country. “We are actually seeing the first Belarusian refugees arrive in Luxembourg who have fled the regime and the state’s terror.”

Lia is aware of the immense challenges that a peaceful revolution requires in order to succeed and that revolutionary theory does not apply onto the Belarusian case: “ … I thought we’d succeed quicker, but let’s be realistic, 26 years of Lukashenko dictatorship will not be dismantled in a few months, no matter how hard we will try.” This does however not stop the movement: “The protest has only been growing and becoming more important and broader with the time”, she explains. Indeed in 2021 Lia and her activists will try to continue to help tackle the regime by building coalitions. “It is so crucial to keep up a steady and constant amount of political pressure: We don’t know how this will play out, but what we know is that when the good side fails to act…evil will prevail.” Lia tells the story about how many Belarusians know family members that were pressured to keep their mouth shut and how they are threatened by officials: “Even if you want to do good and change something from within, the system will find a way to keep you quiet.”

Cat and mouse games

Inside of Belarus, citizens are bravely putting up one of the most impressive and ingenious cat and mouse games that any fight for freedom and fair elections has ever seen. The streets belong to the protesters: Communities of people turn their local Soviet-Era Apartment block backyards, the normally so bleak and brutalist courtyards of the Khrushchyovka apartments, into living cultural centres at night. All of the protesters are united by the wish for fair elections, peaceful transition and the liberation of the hundreds of political prisoners. The protest is at least visibly, predominantly young and female. However, the movement is diverse, uniting young students and striking industrial workers, lawyers, the country’s well known IT sector, doctors and pensioners. All of them share the common wish for another Belarus. While years ago, Lukashenko’s digital counter intelligence team had succeeded in blocking cell phone and internet access, generations of Belarusians now help each other setting up secure VPN connections to make the protest unstoppable.

For the veteran activists and opposition politicians, those that fought the regime’s policy for a long time, the new year’s wishes still remain the same but they are formulated slightly differently, and of course more politically. Over video-conference Lëtzebuerger Journal was joined by Ihar Lednik, a former businessman and now a senior opposition politician from Belarus. Many entrepreneurs have joined the protest and their stories often sound the same: Economic crimes, barriers and obstacles by state institutions and corruption paralyze the economy.

Ihar Lednik, Belarus

Ihar Lednik, Belarus

Ihar has been organizing for social change in Belarus for decades, and he plays his part in the movement as well. As an opposition politician, Ihar Lednik lives on the edge of a sharp knife: According to Belarus’ strict party laws, he is not allowed to have contact with politicians outside of the country.

Lednik has seen many of his opposition party friends from the Belarusian Social-Democratic Party (Hramada) arrested in the past month. His colleague Vitold Ashurok was sentenced in January to five years in jail because he attended the protests. The court even ruled that his party membership card is evidence to his guilt and is to be destroyed. Ihar is aware that the same arbitrary behaviour could have him arrested at any moment but he stays resilient and that threat does not stop his work. He continues to work on social change in Belarus and also helps out with projects in Ukraine. Ihar has been a contributor on the Joint Declaration on the Digital Economy of the EU and the Eastern Partnership in terms of the accession of partner countries to the European Declaration on e-Government (eUnion program).

For 2021 Ihar has the following dreams: “My wishes for the new year are simple but also complex, ” explains the 60 year old dark haired man. “ First of all, for us Belarusians, we were not spared either from the COVID pandemic. The pandemic, combined with the protests and the political situation, have filled the people with sorrow and pain. This sorrow goes through the whole population and I sincerely wish that this new year will bring less pain and problems for the people. We didn’t have the opportunity to have a lot of life this past year, I wish for everyone that we’re able to live just a little bit more and a little bit more carefree!”

“It would be so important if we Belarusians could show the world who we really are, that we are more than just a head of state.”

Ihar Lednik, opposition politician from Belarus

Ihar is also very reflective about the image that people outside of Belarus have about his country: “I want 2021 to be the year where not every foreigner associates Lukashenko and his politics with Belarus. It’s sad that this is the automatic connection that each person outside our country has when they hear Belarus, they think of Lukashenko. It would be so important if we Belarusians could show the world who we really are, that we are more than just a head of state, and that we are people that just want to share our time together peacefully on this earth.”

The fear of a “Crimean” situation

As a veteran social-democrat and politician he has his eyes on the big picture as well, with a serious look on his face he warned: Currently, many of them are afraid of what happened in the Crimea in 2014 (Russia’s annexation of the Ukrainian Peninsula) and as seasoned opposition members they’re asking themselves how this could have happened and if a similar scenario is possible in Belarus. That’s why Igor and his colleagues have been studying international memorandums that could avoid Belarus from simply being annexed and dragged into a “Crimean” situation. “Our biggest hope is that the “Budapest Memorandum on Security Assurances”* from 1995 could help us prevent a bigger disaster, that would make our country disappear from the map.”  However, in 2014 in Ukraine, the memorandum failed and no security assurance or assistance was provided to Ukraine. In order to stave off such a disaster, Igor trough his party called upon the UN to cancel the “Union Treaty” between Belarus and Russia. Even though Igor is not allowed to have contact or coordinate with foreign politicians he hopes that the actions by the Belarus opposition parties are heard and seen in all of Europe and especially in the U.S, where all Belarusian activists told us that they are expecting major policy changes from the new Biden- Administration.

Lia and Ihar and also the other activists and citizens we talked to inside of Belarus all sound very optimistic. It’s their unbroken optimism, their powerful and courageous determination while smiling into the muzzles and batons of Lukashenko’s cronies that fascinates people around the globe. Revolutionary history is being rewritten in front of the world’s eyes.

Pundits, political scientists and policy experts agree for once: A Revolution doesn’t have to be successful in the first days or weeks, a revolution during a pandemic is when 9 million wishes are channelled into one: The wish of being able to determine by fair vote one’s fate and future.

* Budapest Memorandum: signed in Budapest on December 5, 1994, to delete the nuclear stockpiles of Belarus, Kazakhstan and Ukraine in exchange for security guarantees by U.S, U.K and Russia.#BelarusBudapest MemorandumLukashenkoLuxembourgSvetlana TikhanovskayaUkraine

На русском языке.

Филипп Шоквейлер, Лекс Клерен Опубликовано 03 февраля 2021 года 

В Беларуси 9 миллионов новогодних пожеланий (Журнал Lëtzebuerger) 

Беларусь, государство, не имеющее выхода к морю между Польшей и Россией, была поражена беспрецедентными шестимесячными постоянными мирными протестами и забастовками против своего самодержавного самопровозглашенного президента Александра Лукашенко. Мы поговорили с активистами не только в Беларуси, но и в Люксембурге о том, чего они ждут от нового года.

Лукашенко впервые в истории страны объявил себя победителем того, что независимые наблюдатели и социологи назвали закрытой гонкой. После массовых фальсификаций на выборах, исчезновения бюллетеней, а также немедленного шантажа и изгнания главного претендента Светланы Тихановской по всей стране начались мирные протесты. С тех пор протестующие подвергаются преследованиям со стороны полиции и военизированных формирований. За шесть месяцев было задержано почти 100 000 человек, причем широко распространенные сообщения о пытках, изнасилованиях и жестоких избиениях в тюрьмах, полицейских участках и тюремных фургонах теперь подтверждаются независимыми правозащитными организациями за пределами Беларуси. Новый минимум даже для стандартов Лукашенко был достигнут на прошлой неделе, когда его главный начальник службы безопасности публично и бесстыдно исследовал идею строительства концлагеря. Однако протест в Беларуси продолжается не только внутри страны, но и за пределами бывшей Советской республики. В Люксембурге они собираются каждую субботу на площади Гийома, задрапированной бело-красно-белыми знаменами пагонии.

В Люксембурге живет всего несколько сотен белорусов. Некоторые из них работают в институтах или в финансах – но все они следят за революцией в Беларуси, не выходя из своего нового дома. Новый дом, где вы не боитесь быть арестованным первым делом утром после выхода из дома. Новый дом, в котором жутко тихо, пока резкий шум от уведомления смартфона не превратит эту жуткую тишину в панику: “Что случилось? Арестовали ли родственника? Полиция снова избивает людей, бронетехника снова катится по улицам?” Даже за границей белорусам трудно вырваться из тисков насилия и власти.

Постоянное состояние паники

Белорусы-эмигранты, или, как они любят себя называть, “диаспора”, отказались от тихого уюта своих новых домов: жилые комнаты превращаются в мобильные предвыборные штабы и виртуальные диссидентские площади. Одна из них-Лия Майсурадзе, которая живет в Люксембурге и является неофициальной, харизматичной девой белорусского народного движения в Великом княжестве. Лия не совсем карьерный политик или активистка, однако прошлое лето перевернуло ее жизнь с ног на голову: “Я живу немного дольше, чем он!” — усмехается она. Под “он” она, конечно, имеет в виду Лукашенко, который правит страной с 1994 года. Лия родилась в 1989 году от белорусских и грузинских родителей в самом конце Советского Союза, когда Гласность и Перестройка не смогли дефибриллировать стагнирующую экономику некогда столь прославленного Союза.

Лия Майсурадзе, Люксембург

Некоторые из ее самых ранних детских воспоминаний вращаются вокруг “него”. Бабушка всегда держала на стене газету, вырезанную из президентского портрета. Лия снова улыбается, как почти всегда: “Видишь ли, он мне уже тогда не очень нравился, одно из моих детских воспоминаний-это то, что мне не нравится человек на вырезанной из газеты газете в бабушкином доме». Шли годы, Лия росла, а Лукашенко все крепче держал белорусское общество, ввергая его обратно в состояние советской слежки, одновременно расправляясь с демократическими оппозиционными партиями и иностранными НПО, отдавая приказы о произвольных арестах и планируя исчезновение диссидентов из своего Президентского дворца.

Лия окончательно уехала в Литву, когда ей было 17.  В 2020 году вдохновляющие действия белорусского общества заставили ее впервые заговорить:“Огромное мужество моего народа вдохновило и меня внести свой вклад.” Она связалась с властями Люксембурга и фактически попросила разрешения проводить демонстрации каждую субботу. — Клерки спросили нас, знаем ли мы, сколько это займет времени, и мы ответили, что столько, сколько потребуется.

” Безусловно, легче проводить демонстрации за пределами Беларуси, — говорит Лия, — но из-за рубежа люди могли бы помочь построить решающий контрнаступательный нарратив и важную сеть поддержки белорусского народа. “Многие пожертвования и фонды помощи были созданы за рубежом и теперь помогают облегчить положение белорусов, которые подвергаются преследованиям или потеряли работу из-за протеста”.

“У всех нас, белорусов, есть одно и то же желание на 2021 год: я не могу не задаться вопросом, разделяют ли 9 миллионов человек одну и ту же мечту, что каким-то образом эта мечта станет реальностью”.

Лия Майсурадзе, активистка

На 2021 год Лия намерена идти громче и участвовать еще больше: “У всех нас, белорусов, есть одно и то же желание на 2021 год: Я не могу не задаться вопросом, разделяют ли 9 миллионов человек одну и ту же мечту, что каким-то образом эта мечта станет реальностью.” Вместе с Переходным советом Светланы Тихановской они создают народные посольства по всей Европе, а также в Люксембурге, чтобы действительно представлять белорусский народ за пределами страны. “Мы действительно видим, как в Люксембург прибывают первые белорусские беженцы, бежавшие от режима и государственного террора”.

Лия осознает огромные трудности, которые требует мирная революция для того, чтобы добиться успеха, и что революционная теория неприменима к белорусскому делу: “ … Я думала, что мы добьемся успеха быстрее, но давайте будем реалистами, 26 лет диктатуры Лукашенко не будут демонтированы за несколько месяцев, как бы мы ни старались.” Это, однако, не останавливает движение: “Протест со временем только растет и становится все более важным и широким”, — объясняет она. Действительно, в 2021 году Лия и ее активисты попытаются продолжать помогать бороться с режимом, создавая коалиции. “Очень важно поддерживать постоянное и постоянное политическое давление: Мы не знаем, как это будет происходить, но мы знаем, что когда хорошая сторона не будет действовать…зло восторжествует”, — рассказывает Лия о том, как много белорусов знают членов семьи, на которых оказывалось давление, чтобы они держали рот на замке, и как им угрожают чиновники: “Даже если вы хотите сделать добро и изменить что-то изнутри, система найдет способ заставить вас молчать”.

Игры в кошки-мышки

Внутри Беларуси граждане смело затевают одну из самых впечатляющих и изобретательных игр в кошки-мышки, которые когда-либо видела любая борьба за свободу и честные выборы. Улицы принадлежат протестующим: Сообщества людей по ночам превращают дворы местных многоквартирных домов советской эпохи, обычно такие мрачные и жестокие дворы Хрущевок, в живые культурные центры. Всех протестующих объединяет стремление к честным выборам, мирному переходу и освобождению сотен политзаключенных. Протест, по крайней мере, видимый, преимущественно молодой и женский. Однако движение разнообразно, объединяя молодых студентов и бастующих промышленных рабочих, юристов, хорошо известный в стране IT-сектор, врачей и пенсионеров. Все они разделяют общее стремление к другой Беларуси. В то время как несколько лет назад команда цифровой контрразведки Лукашенко преуспела в блокировании сотовых телефонов и доступа в Интернет, поколения белорусов теперь помогают друг другу устанавливать безопасные VPN-соединения, чтобы сделать протест неудержимым.

Для ветеранов-активистов и оппозиционных политиков, тех, кто долгое время боролся с политикой режима, новогодние пожелания все еще остаются теми же, но сформулированы они несколько иначе и, конечно, более политически. В ходе видеоконференции к журналу Lëtzebuerger присоединился Игорь Ледник, бывший бизнесмен, а ныне высокопоставленный оппозиционный политик из Беларуси. Многие предприниматели присоединились к протесту, и их истории часто звучат одинаково: экономические преступления, барьеры и препятствия со стороны государственных институтов и коррупция парализуют экономику.

Игорь Ледник, Беларусь

Игорь уже несколько десятилетий занимается организацией социальных перемен в Беларуси, и он тоже играет свою роль в этом движении. Как оппозиционный политик, Игорь Ледник живет на острие острого ножа.

Belarusian social democratic party (Hramada)

Гарри Погоняйло: Необходимо созывать Совет безопасности ООН

Гарри Погоняйло, представитель Светланы Тихановской по правам человека, прокомментировал «Белорусскому партизану» аудиозапись про концлагеря для протестующих.

Погоняйло: Необходимо созывать Совет безопасности ООН

Некоторые из генералов своими действиями зарабатывают пожизненные сроки, для них обратного пути нет. Для страны наступают тяжелые времена, считает Гарри Погоняйло.
— Лукашенко именно так и представляет сохранение личной власти в стране. Он опирается исключительно на силовиков, перед которыми поставил четкую и определенную задачу – «пуль не жалеть», как говорил один известный российский царь. 
Важно добиться результата, под которым понимается умиротворение, подавление протестных настроений любой ценой. А когда народ загнан по своим квартирам, «под плинтус», как любит выражаться Лукашенко, и трясется от страха — с ним можно делать все, что угодно. 
А он продолжает править столько, сколько сможет усидеть; по крайней мере он рассчитывает еще на пять лет. Главное, что он удерживает власть и руководит территорией под названием Беларусь.— Какая польза всем нам от подобных сливов? 
— К сожалению, внутри Беларуси у народа нет инструментов для привлечения виновных к ответственности. Универсальная уголовная юрисдикция, о которой я многократно упоминал, также не быстро развернется на Западе, это не музыкальный инструмент, который долго настраивается, долго регулируется, согласовывается, потому что его использование требует политической воли правительств. 

Будет политическая воля Запада – появятся и уголовные дела. 

Такого рода сливы повлияют как раз на ту политическую волю правительств, потому что сегодня в центре Европы никто не будет терпеть репрессивное по сути государство, где население вынуждено или подчиниться насилию, или ответить на насилие. Для нас, невооруженных людей, это активное сопротивление в самых различных формах. Однако не исключаю, что кто-то на насилие ответит насилием. А значит, будут и уголовные дела, не исключены очередные смерти, потому что ни одна из сторон за ценой уже не постоит. Дело в том, что большая часть населения государства вовлечена в противостояние – либо на одной, либо на другой стороне, и этот процесс не остановить. В сложившихся условиях важно находить правильные решения и делать адекватные шаги. Без борьбы мы проиграем, действительно окажемся в условиях Северной Кореи. 
Все социальные слои от мала до велика с различным жизненным опытом посчитали для себя необходимым бороться с режимом. Все они хотят свободы, ения их достоинства. 
В условиях жесткой конфронтации даже сторонники Лукашенко начинают осознавать, что перспектив у них нет, кроме ближайших двух-трех месяцев. Кто поумнее, понимает, что такими методами власть удержать нельзя. А потому они начнут либо саботировать политику режима, в том числе и представители силового блока, либо побегут – чтобы окончательно не запятнать себя кровью и позором. 
Как бы долго ни держались такого рода режимы, когда наступает точка невозврата (мы уже перешли точку невозврата, обе стороны оказались за пределами красной черты), перспектива ответственности тех, кто устроил кровавую баню для своего народа, неизбежна.
Но победа будет за нами.— А концлагерь в Ивацевичах – реальность или страшилка?
— Я думаю, Лукашенко дает указания применять оружие, отрывать головы, руки, ноги не для устрашения. А затем в благодарность раздает звания, награды, медальки вешает, поощряет серьезными денежными суммами, поэтому они готовы реально бить свой народ в кровь. 
Они понимают всю ответственность за уже совершенные преступления: некоторые из генералов своими действиями уже заработали пожизненные сроки, для них обратного пути нет. А это значит, что нас ждут не очень хорошие времена. Но мы должны выстоять и победить – даже в таких условиях. 
Надеюсь, последний слив, который показывает истинное – звериное лицо белорусской власти, так называемых «правоохранителей», станет понятен западным либералам. 

Пора заканчивать дипломатические игры, потому что никакие санкции уже не помогут, нужны решительные действия. 

Необходимо созывать Совет безопасности ООН и готовить соответствующую резолюцию; и даже если Россия и Китай наложат вето на подготовленную в Совбезе ООН резолюцию, этими действиями они возьмут часть ответственности за происходящее в Беларуси на себя. 
Надеюсь, что отрезвление произойдет и в России, и в Китае. Этот слив можно использовать для вразумления европейских политиков: санкции и увещевания диктатора уже не сработают, надо осознать, что происходит в Беларуси и действовать в режиме военного положения, что называется. 
Лукашенко стращает, что Запад разорвет Беларусь, запугивая и белорусский народ, и западных дипломатов, по существу сам раздирает страну, сам провоцирует народ на применение насилия. Он ждет-не дождется, когда белорусы станут на путь вооруженного сопротивления и ответит силой. Он прекрасно понимает, что общество не имеет адекватного ответа на такую силу. 
Западу необходимо осознать всю меру своей ответственности за то, что сегодня происходит в Беларуси. 
От редакции: МВД назвало скандальную аудиозапись, о которой идет речь, фейком. Впрочем, было бы странным, если бы они признали ее подлинность. Так что вопрос остается открытым. 

Für unsere Freunde, Text in Englisch

Harry Pogonyailo: It is necessary to convene the UN Security Council

Some of the generals earn life sentences by their actions, there is no way back for them. Hard times are coming for the country, says Garry Pogonyailo. This is exactly how Lukashenko represents the preservation of personal power in the country. He relies solely on the security forces, to whom he has set a clear and definite task – «do not spare bullets,» as one famous Russian tsar said. 
It is important to achieve a result, which means appeasement, suppression of protest moods at any cost.And when people are driven to their apartments, «under the skirting board», as Lukashenko likes to say, and are shaking with fear — you can do anything with them. 
And he continues to rule for as long as he can sit; at least he expects another five years. The main thing is that he holds power and manages the territory called Belarus. — What is the benefit to all of us from such plums? Unfortunately, the people of Belarus do not have the tools to bring the perpetrators to justice. Universal criminal jurisdiction, which I have repeatedly mentioned, will also not quickly unfold in the West, it is not a musical instrument that takes a long time to be tuned, regulated, coordinated, because its use requires the political will of governments

It’s time to end the diplomatic games, because no sanctions will help, we need decisive action. 

It is necessary to convene the UN Security Council and prepare a corresponding resolution; and even if Russia and China veto the resolution prepared in the UN Security Council, they will take part of the responsibility for what is happening in Belarus. 
I hope that sobering up will happen both in Russia and in China. This drain can be used to enlighten European politicians: sanctions and the dictator’s admonitions will no longer work, we need to realize what is happening in Belarus and act in a state of martial law, as they say. 
Lukashenko fears that the West will tear Belarus apart, intimidating both the Belarusian people and Western diplomats, in fact, he is tearing the country apart, he is provoking the people to use violence. He can’t wait for the Belarusians to take the path of armed resistance and respond with force. He understands perfectly, that society does not have an adequate response to such force. 
The West needs to realize the full extent of its responsibility for what is happening in Belarus today. 
From the editors: The Interior Ministry called the scandalous audio recording in question a fake. However, it would be strange if they recognized its authenticity. So the question remains open. 

Belarusian social democratic party (Hramada)


Александр АБРАМОВИЧ, председатель
Борисовской организации БСДП (Громада)

Координационный Совет (КС) и Расширенный Координационный Совет (РКС) стали попытками белорусской оппозиции закрепиться на территории политического противника. Этим образованиям отводится роль того, что в военной науке получило название плацдармов.

Первый плацдарм был обозначен небезызвестной Светланой Тихановской несколько месяцев назад. Вступившая на путь ожесточенной политической борьбы после ареста своего супруга Сергея Тихановского,

Светлана назвала себя выигравшей августовские президентские выборы в Беларуси. И поведала стране и миру о создании Координационного Совета — органа политического диалога в белорусском обществе для разрешения накопившихся общественных противоречий.

В КС вошли такие знаковые фигуры, как лауреат Нобелевской премии в области литературы Светлана Алексиевич или бывший посол РБ в западноевропейской стране белорусскоговорящий Павел Латушко. Всего в КС вошли несколько человек.

Александр Лукашенко воспринял действия Тихановской, Алексиевич и Латушко как поползновения на свою абсолютную власть. Через некоторое время кто-то из Координационного Совета оказался в тюрьме по надуманному обвинению, а кто-то вынужден был спасаться бегством и уезжать в эмиграцию.

Тогда оппозиция, чтобы закрепиться в новой белорусской реальности, заговорила о создании Расширенного Координационного Совета, куда вошел и автор данных строк. Параллельно было провозглашено и создание Национального Антикризисного Управления (НАУ) — некоего зачатка, на мой взгляд, будущего правительства Беларуси в изгнании. НАУ возглавил уже упоминавшийся Павел Латушко.

Широко известной стала приписываемая Латушко риторика, что, дескать, при необходимости в РКС войдут несколько тысяч человек, и пусть тогда, мол, режим Лукашенко попробует всех задержать.

РКС выполняет большую техническую, да и определенную политическую работу. Одним из его достижений стало введение в общественное сознание понятия о Единой Книге Регистрации Преступлений — своеобразного современного кондуита о прегрешениях перед законом власть имущих в Синеокой.

В настоящее время одним из главных начинаний РКС является создание платформы народных представителей под условным названием «Сход». Ознакомиться с ней можно по адресу http://www. . Для регистрации на ней нужно подать заявку и записать видеообращение. Похоже, данная платформа является, если так можно выразиться, неким цифровым зародышем будущего белорусского народовластия. Заявки на участие в ней подали свыше двух сотен человек, десятки человек уже верифицировались и зарегистрированы. Крайний срок подачи заявок — 28 января текущего года.

Александр АБРАМОВИЧ, член РКС
Контактный телефон 8-029-567-54-16

The Constitutional Court and the RCC are the bridgeheads of the Belarusian opposition?!

The Coordination Council (CC) and the Extended Coordination Council (RCC) were attempts by the Belarusian opposition to gain a foothold in the territory of a political opponent. These formations are assigned the role of what in military science is called bridgeheads.

The first foothold was marked by the notorious Svetlana Tikhanovski a few months ago. Having entered the path of a fierce political struggle after the arrest of her husband Sergei Tikhanovsky, Svetlana called herself the winner of the August presidential election in Belarus. And she told the country and the world about the creation of the Coordinating Council , a body of political dialogue in Belarusian society to resolve the accumulated social contradictions.

The CC includes such iconic figures as the Nobel Prize winner in literature Svetlana Alexievich or the Belarusian-speaking former Ambassador of Belarus to the Western European country Pavel Latushko. In total, several people entered the COP.

Alexander Lukashenko took action Tikhanovski, Aleksievich and Latushko as encroachments on his absolute power. After a while, someone from the Coordinating Council was in prison on a far-fetched charge, and someone was forced to flee and go into exile.

Then the opposition, in order to gain a foothold in the new Belarusian reality, started talking about creating an Expanded Coordination Council, which included the author of these lines. At the same time, the creation of the National Anti-Crisis Management (NAU) was announced-a kind of rudiment, in my opinion, of the future government of Belarus in exile. The NAU was headed by the already mentioned Pavel Latushko. The rhetoric attributed to Latushko that, say, if necessary, several thousand people will enter the RCC, and then let the Lukashenko regime try to detain everyone, became widely known.

The RCC does a lot of technical and political work. One of his achievements was the introduction into the public consciousness of the concept of a Single Book of Registration of Crimes — a kind of modern conduit about the transgressions before the law of those in power in Sineokoy (She’s a Blue Eye).

Currently, one of the main initiatives of the RCC is the creation of a platform of people’s representatives under the conditional name «Gathering». You can read it at http://www. . To register on it, you need to submit an application and record a video message. It seems that this platform is, so to speak, a kind of digital embryo of the future Belarusian democracy. More than two hundred people have applied to participate in it, and dozens of people have already been verified and registered. The deadline for submitting applications is January 28 of this year.

Alexander ABRAMOVICH, member of the RCC

Contact phone number +375-29-567-54-16

Belarusian social democratic party (Hramada)


Александр АБРАМОВИЧ, председатель
Борисовской организации БСДП (Громада)

Это не понял режим Лукашенко. Иначе никогда бы не созывал ВНС — пример и прием старого, довольно успешного для Лукашенко, управления страной до 2020 года.

«Няма таго, што раньш было» — поется в популярной белорусской лирической песне, то есть нет того, что было раньше. АГЛ, похоже, до сих пор этого не воспринял или не хочет воспринять. Но лучше, горькая правда, чем сладкая ложь.Беларусь прежней, податливой для авторитарной власти, никогда больше не будет.

Соответственно, у Лукашенко никогда больше не сработают прежние приемы управления государством, в том числе и проведение не упомянутых в Конституции РБ форумов типа ВНС.

Отсюда можно сделать печальный для АГЛ вывод — его режим летит в бездну. Вместо того, чтобы как-то подстроиться под происходящие процессы, Лукашенко с упорством, достойным лучшего применения, насаждает свои старые обанкротившиеся в 2020 году подходы.Итак, друзья и сторонники независимой демократической Беларуси, взбодритесь и проникнитесь оптимизмом! Гаага для АГЛ все ближе и ближе. 

ВНС способно вызвать новое замешательство в белорусском обществе. Вместо решения вопроса о проведении новых свободных и справедливых выборов главы государства белорусам предлагают старую, набившую оскомину жвачку по сохранению существующих порядков.
Планируемое шестое ВНС окажется и последним. Оно никак не решит стоящие перед Беларусью проблемы, а лишь еще больше усугубит их. Пропагандой не заменишь подлинное народовластие.


Belarusian social democratic party (Hramada)


председатель Борисовской городской организации
Белорусской социал-демократической партии
Беларуси Александр Абрамович.


Стало известно о том, что открытое письмо христиан с осуждением насилия в Беларуси подписали уже свыше шести тысяч человек.

Письмо открыто говорит о том, что поддерживать незаконные действия белорусских властей безнравственно. За номером 5353 данное обращение подписал в конце прошлого года председатель Борисовской городской организации Белорусской социал-демократической партии Беларуси Александр Абрамович. Это далеко не единственный социал-демократ, с верой во Христа подписавший данный документ.   За номером 2346 подпись поставил член БСДП Леонид Горовой из Городка на Витебщине. А член Брестской епархии Белорусской православной церкви Игорь Масловский подписан за номером 2021. Такие же имя и фамилия у председателя Брестской областной организации БСДП.

Belarusian social democratic party (Hramada)


Алесь Сдвіжкоў, былы вязень сумлення, арт. 130 КК РБ

Я падтрымліваю дабрасумленныя, шчырыя, самаадданыя намаганні Святланы Ціханоўскай ва імя вольнай Рэспублікі Беларусь, дзе перад усім паважаюцца грамадзянскія свабоды, націянальная годнасць, імкненне да шчасцю і дабрабыту кожнай сямьі нашай роднай краіны.

Я цалкам за трывалую падтрымку Святланы Ціханоўскай, як сапраўднага лідара беларускага націянальнага супраціву, як духоўнай маці пратэстнага руху, як выключнай дэмакратычнай дзеячкі сучаснай Беларусі.

Я адмыслова заклікаю шаноўную Святлану Ціханоўскую разам са ўсімі яе прыхільнікамі быць рэалістамі ды супольна патрабаваць пакуль немагчымага:

─ парламентскай дэмакратыі,

─ павагі да правоў чалавека і адзінага гаспадара сваёй праці,

─ прававой дзяржавы,

─ міжнароднага трыбуналу над чырвона-зялёнымі злачынцамі,

─ вяртання нашай маладой і старажытнай краіны ў Еўропу.

Я за цудоўную жанчыну Святлану Ціханоўскую! І вельмі шаную яе жаночае беларускае хараство.

Жыве Беларусь!

21 лістпада 2020 года.

Дэбаты: гарантыі бяспекі Лукашэнкі vs гарантыі бяспекі Беларусі

Намеснік старшыні Барысаўскай арганізацыі БСДП (Грамада), намеснік дырэктара Інстытута даследавання расійскай агрэсіі (Кіеў), сааўтар сумеснай дэкларацыі па лічбавай эканоміцы краін ЕС і УП Ігар Леднік.

Запуск 21 лістапада партыйнага YouTube-канала БСДП News распачаўся са скандальнай размовы са старшынёй Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада) Ігарам Барысавым, якая стала падставай для сябра БСДП Ігара Ледніка выклікаць партыйнага лідара на дэбаты.

У размове з журналістам Алесем Бураковым на тэму: «Ці ёсць дыялог у грамадстве і як выйсці з палітычнага крызіса?» Ігар Барысаў разважае пра тое, што “грамадства павінна прапанаваць Лукашэнке пэўныя гарантыі бяспекі, нават негледзячы на тыя ахвяры…”.

Нагадаем, што ў мінулым годзе грамадства вельмі негатыўна адрэагавала на ініцыятыву дэпутаткі ад Аб’яднанай грамадзянскай партыі Ганны Канапацкай, якая выносіла на разгляд “парламента” адпаведны законапраект аб гарантыях бяспекі прэзідэнту. “Несменяемы” Лукашэнка не можа сабе нават уявіць, што калісьці ён можа пазбавіцца ўлады, таму і бегае па Менску са сваім сынам Мікалаем, даўшы яму ў рукі аўтамат.

Развагі Барысава пра гарантыі бяспекі Лукашэнкі “нават негледзячы на тыя ахвяры…” яшчэ больш небяспечныя, чым ініцыятыва Канапацкай. Барысаў дакладна ведае пра ініцыятыву Ледніка аб адхіленні Лукашэнкі ад улады пры падтрымцы ЗША і Вялікабрытаніі – краінаў-гарантаў бяспекі Беларусі па Будапешцкім мемарандуме, ведае пра зварот барысаўскіх сацыял-дэмакратаў да дэпутатаў “парламента” па гэтаму ж пытанні і іх адмоўны адказ, а таксама пра разгляд ЦРК БСДП скаргі Ледніка “Аб адпаведнасці дзейнасці кіраўніка БСДП яе Праграме і Статуту”.

Дзеля прыцягнення Лукашэнкі і ягонага атачэння да адказнасці за злачынствы супраць чалавечнасці Ігар Леднік у рамках міжнароднай кампаніі #GlobalFreedomWay ініцыяваў стварэнне сеткі міжнародных каардынатараў з цэнтрам у Люксембургу, куды 11 чэрвеня 2015 года ён быў запрошаны на зацвярджэнне Сумеснай Дэкларацыі па лічбавай эканоміцы краінаў ЕС і Усходняга партнерства ў якасці яе суаўтара.

На Сусветным Кангрэсе Беларусаў 2020, які прайшоў 31-га кастрычнiкa ў анлайн рэжыме, пад час сэкцыі “Квіток у Гаагу. Трыбунал” Ігар Леднік пад сімволікай БСДП агучыў магчымасць прыцягнення Лукашэнкі да адказнасці ў МКС у Гаазе пад час рэалізацыі “дарожнай карты” (eBelarus + eUnion) пры падтрымцы ЗША і Вялікабрытаніі – краінаў-гарантаў бяспекі Беларусі па Будапешцкім мемарандуме. Па выніках Кангрэса ствараецца аднаіменная рабочая група “Квіток у Гаагу. Трыбунал”.

На дадзены момант дасягнута дамоўленасць з міжнароднай арганізацыяй Global Rights Compliancе, якая месціцца ў Гаазе і здзяйсняе кансультатыўна-прававое суправаджэнне разгляду спраў па міжнародным злачынствам, аб суправаджэнні адзінага кейсу па Украіне і Беларусі, згодна якому на разгляд Рады Бяспекі ААН ЗША і Вялікабрытанія – краіны-гаранты бяспекі Украіны і Беларусі, вынясуць адмысловую рэзалюцыю аб прыцягненні да адказнасці ў МКС у Гаазе – ва Украіне за ваенныя злачынствы, а ў Беларусі за злачынствы супраць чалавечнасці. З гэтай нагоды GRC уключыла пяць беларусаў у свой цыкл вэбінараў па падрыхтоўцы спраў для разгляду ў МКС.

Каманда ІТ-спецыялістаў на чале з Валерыям Цапкалам падхапіла рэалізацыю «дарожнай карты» (eBelarus + eUnion) і пад eBelarus, е-рэзедентамі якой будуць беларусы з Радзімы і якія жывуць у замежжы (вопыт Эстоніі), і ўжо сроблена адмысловая ID-картка. 

Гарантыямі бяспекі для Лукашэнкі “нават негледзячы на тыя ахвяры…” лідар партыі Ігар Барысаў жадае паставіць на ўсім вышэй пералічаным тлусты крыж!

Дэбаты: “гарантыі бяспекі Лукашэнкі vs гарантыі бяспекі Беларусі” павінны паказаць грамадству, што пазыцыя Ігара Барысава не ёсць афіцыйнай пазыцыяй БСДП і іх правядзенне будзе спрыяць незалежнаму правасуддзю ў МКС на карысць ахвяраў злачынстваў супраць чалавечнасці рэжыма Лукашэнкі.

Акрамя таго, у МКС у Гаазе трэба прадастаўляць кантэкст у якім Лукашэнка здзяйсняе злачынствы супраць чалавечнасці, пачынаючы з першых зніклых і забітых у Беларусі, уключна з Віктарам Ганчарам, забітага за ягонае заключэнне па парушэнню Лукашэнкам Канстытуцыі і законаў Рэспублікі Беларусь. Пад час дэбатаў Ігар Барысаў надасць свае юрыдычныя довады па гарантыям бяспекі для Лукашэнкі, а Ігар Леднік свае ў падтрымку гарантыяў бяспекі Беларусі па Будапешцкім мемарандуме, які Лукашэнка ад імя Беларусі падпісаў 5 снежня 1994 года і «рэферэндумам» 14 траўня 1995 года гэтыя гарантыі бяспекі перакрэсліў, зацвердзіўшы інтэграцыю з РФ і сімвалы, як ў прарасейскім Прыднястроўі!

Тым больш, дэбаты адкажуць і на пытанне што рабіць з “саюзнай дзяржавай” Беларусі і Расеі, супраць ініцыятараў стварэння якой будуць накладзеныя санкцыі згодна прынятаму Кангрэсам ЗША “Акту аб дэмакратыі, правах чалавека і сувэрэнітэце Беларусі 2020 году”.

12 траўня 2020 года БСДП (Грамада) па ініцыятыве Ігара Ледніка і за подпісам Ігара Барысава, прытрымліваючыся нормаў Канстытуцыі-1994 і ўскладзеных на Рэспубліку Беларусь Статутам ААН і Будапешцкім мемарандумам міжнародных абавязацельстваў, накіравала зварот у ААН аб скасаванні рэгістрацыі ў Сакратарыяце ААН «саюзнай дамовы» паміж Беларуссю и Расеяй. Зараз кампанію непрызнання гэтага “саюза”, які надае Пуціну падставы трымаць Лукашэнку пры ўладзе, падхопяць беларусы і ў замежжы, прапануючы ўрадам краінаў, дзе яны пражываюць, падтрымаць ініцыятыву беларусаў, якія жывуць на радзіме ва ўмовах “захопленай” Лукашэнкам дзяржавы. Яму ў гэтым дапамагла РФ, парушыўшы гарантыі бяспекі Беларусі па Будапешцкім мемарандуме.

Вынікі дэбатаў увайдуць у даказовую базу ў справе па Беларусі для “гарантаў”, для Рады Бяспекі ААН, для МКС у Гаазе і для краінаў, якія ўжо распачалі ўзбуджаць крымінальныя справы па універсальнай юрысдыкцыі за злачынствы супраць чалавечнасці ў Беларусі.

З улікам наяўнасці скаргі Ігара Ледніка ў ЦРК, якая не разглядаецца на працягу амаль ужо трох месяцаў, удзельнікі Менскай абласной арганізацыі, якая прайшла 21 лістапада, вырашылі накіраваць інфармацыю усім сябрам ЦК БСДП і партыйнаму экспертна-анаітычнаму савету.

Ігару Барысаву Барысаўская арганізацыя БСДП (Грамада) прапануе прызначыць месца і час дэбатаў: гарантыі бяспекі Лукашэнкі vs гарантыі бяспекі Беларусі.


Алесь Міхайлавіч Сдвіжкоў, Сябар абкама Мінскай абласной арганізацыі БСДП (Грамада), старшыня рэвізійнай камісіі


Да ведама прыхільнікаў беларускай


17 кастрычніка 2020 год

Існуючым лістом Менскі абласны камітэт БСДП выказвае свае здзіўленне, занепакоенасць і абурэнне тым, што сябры Цэнтральнага камітэту БСДП пакуль адмаўляюцца належным палітычным чынам разглядаць статутнае пытанне аб кааптацыі трох прадстаўнікоў Менскай абласной арганізацыі БСДП у склад ЦК БСДП. Такім непрымальным стаўленнем сябры ЦК БСДП адцураюцца ад сваіх статутных паўнамоцтваў на карысць бюракратычнай фанабэрыі і адміністрацыйнай пыхлівасці.

Мы лічым антыпартыйным становішча, калі ў складзе ЦК БСДП не існуе аніводнага прадстаўніка Менскай абласной арганізацыі БСДП.

На наш зацікаўлены погляд гэта непрыемна сведчыць аб сумнай адсутнасці ў БСДП сяброўскіх, калегіяльных  адносін і салідарнасці ў дачыненні не толькі да Менскай абласной арганізацыі БСДП.

Неабходна разумець, чаму варожае, бюракратычная адмова ў разглядзе прапановы Менскага абкаму аб кааптацыі новых сябраў ЦК мярзотны нагадвае лукашыстскае кіруючае самадурства, чыноўны здзек, пагардлівае, абразлівае стаўленне да ўсей цалкам партыйнай арганізацыі  Менскай вобласці.

На нашу сціплую думку згаданае дробнае, ўнытрыпартыйнае пытанне тым не менш балюча закранае вялікія праблемы каштоўнаснай арыентаванасці беларускай сацыял-дэмакратыі на салідарнасць і справядлівасць.

Жыве Беларусь!


Алесь Міхайлавіч Сдвіжкоў, Сябар абкама Мінскай абласной арганізацыі БСДП (Грамада), старшыня рэвізійнай камісіі

Да ведама сяброў

Менскай абласной арганізацыі БСДП

і дэлегатаў абласной партыйнай канферэнцыі 21 лістапада бягучага года.

Прынята аднагалосна на пашыранам пасяджэнні Менскага абкаму.

17 кастрычніка 2020 год

Сярод значных фактараў, якія адметна правакуюць далейшую палітычную дэстабілізацыю Рэспублікі Беларусь, з’яўляюцца фармаванне і дзейнасць выбарчых камісій усех узроўняў, пачынаючы з праславутай ЦВК на чале з адыёзнай Л.Ярмошынай і заканчваючы ніжэйшымі электаральнымі органамі ў гарадах і раёнах краіны.

Агульнавядома, як напярэдні 9 жніўня 2020 года і ў асноўны дзень галасавання ўсе чырвона-зялёныя камісіі па выбарам масава і сістэматычна парушалі дзеючае заканадаўства. Не існуе такіх норм Выбарчага кодэксу, літары і духа закону, якія б яны не умудрыліся зламысна тым ці іншым чынам зняважыць альбо згвалтаваць шляхам аўтарытарнага самадурства.

Менавіта дзяржаўная заганая практыка фармавання выключна праўладных выбарчых камісій ёсць і застанецца антыправавой глебай рознага кшталту злачынств, злоўжыванняў і карупцыі. Таму мы азначаем сённяшнія выбарчыя камісіі ўсіх узроўняў як тыпова злачынныя арганізацыі.

У сувязі з дадзенымі падставамі мы рашуча патрабуем фундаментальнай змены складу выбарчых структур усіх узроўняў.

Тым часам усе безумоўныя дзяржаўныя фальсіфікатары, махінатары, махляры, круцелі, якія зламысна учынілі лжевыбары 9 жніўня, павінны быць палітычна і сацыяльна пакараны ў абавязковым парадку. Бо выснова высноў прававой дзяржавы ёсць непазбежнасць грамадскага асуджэння і крымінальнага пераследу злачынцаў.

Мы пераканана прапануем, па-першае, каб усе вядомыя махінатары і фальсіфікатары выбарчых працедур зверху данізу былі неадкладна ўключаны ў асобыя  санкцыйныя спісы цывілізаваных краін, дзе не прызнаюць вынікаў ілжевыбараў 9 жніўня.

Адначасова мы настойваем, каб усім без выключэння чальцам злачынных камісій па ілжевыбарах 9 жніўня, стала пажыццёва забаронена ўваходзіць у склад дэмакратычных выбарчых структур усіх узроўняў.

Не выклікае аніякага сумнення, што злачынныя арганізацыі ў выглядзе варожых да дэмакратыі ілжевыбарчых камісій амаль цалкам складзены з публічных правапарушальнікаў альбо з саўдзельнікаў масавых і сістэматычных парушэнняў сусветна прызнаных норм цывілізаванага выбарчага права.

У нашых умовах капітальная ліквідацыя і грамадзянскае пакаранне дзяржаўных ілжевыбарчых камісій прадстаюць неабходнымі гарантыямі чэсных і справядлівых выбараў. Між іншым са старымі чальцамі злачынных чырвона-зялёных камісій паўнавартасны ўдзел цывільнага грамадства ва ўсялякіх выбарах палітычна і маральна немагчымы.

Жыве Беларусь!

ФУНКЦЫЯНАЛЬНЫ РЭГЛАМЕНТ канферэнцыі Менскай абласной арганізацыі БСДП

Алесь Міхайлавіч Сдвіжкоў



канферэнцыі Менскай абласной арганізацыі БСДП

І. Уводзіны.

1.1. Дадзены Рэгламент мае сваёй мэтай упарадачыць і ўдакладніць правядзенне і працу канферэнцыі Менскай абласной арганізацыі БСДП згодна са статутам БСДП, а таксама пільнымі патрэбамі першасных суполак БСДП.

1.2. Канферэнцыя з’яўляецца вышэйшым статутным органам Менскай абласной арганізацыі БСДП.

ІІ. Умовы правядзення канферэнцыі.

2.2. Канферэнцыя збіраецца па рашэнню Менскага абласного камітэту БСДП альбо па патрэбаванню 1/3 гарадскіх, районных арганізацый, першасных суполак, альбо па патрэбаванню  рэвізійнай камісіі, якія выказаны на працягу аднаго месяца.

2.3. Канферэнцыя склікаецца на выснове адпаведнай пастановы Менскага абласнога камітэту БСДП, якая вызначае дату канферэнцыі і норму прадстаўніцтва ад гарадскіх, районных арганізацый, першасных суполак.

2.4. Канферэнцыя (таксама справаздачна-выбарная канферэнцыя) праводзіцца не радзей чым адзін раз у два гады.

ІІІ. Рэгламентарнае правядзенне канферэнцыі.

3.1. Абсалютнай большасцю (1\2 плюс адзін голас) упаўнаважаныя удзельнікі канферэнцыі абіраюць старшыню і сакрэтара канферэнцыі.

3.1.1. Старшыня і сакрэтар канферэнцыі з’яўляюцца службовымі асобамі, якія пільна сочаць за выкананнем усіх норм і патрэбаванняў існуячага Рэгламента. Старшыня і сакрэтар канферэнцыі забяспечываюць юрыдычнае і фактычнае прызнанне вынікаў канферэнцыі.

3.2. Абсалютнай большасцю галасоў упаўнаважаныя удзельнікі канферэнцыі абіраюць сяброў мандатнай каміссіі канферэнцыі. Пасля зацвержання пратаколаў мандатнай каміссіі упаўнаважаныя  удзельнікі канферэнцыі становяцца паўнамоцнымі дэлегатамі канферэнцыі.

3.3. Канферэнцыя правамоцна пры наяўнасці кворума на падставе абсалютнай большасці Канферэнцыя лічыцца правамоцнай, калі  ў ёй удзельнічае абсалютная большасць  дэлегатаў, якія пратакольна абраны першаснымі арганізацыямі БСДП, альбо пратакольна ўпаўнаважаныя  прадстаўнікі абсалютнай большасці першасных арганізацый БСДП у Менскай вобласці.

3.4. Усе рашэнні канферэнцыі прымаюцца, як правіла, абсалютнай большасцю (1\2 плюс адзін) галасоў дэлегатаў.

3.4.1. Пры неабходнаці магчыма галасаванне з кваліфікаванай большасцю 2/3 галасоў.

3.4.2. У асобных выпадках па прапанове старшыні канферэнцыі альбо адноснай большасці ў 1/3 галасоў дэлегатаў праводзіцца паімённае галасаванне. Аб паімённым галасаванні складаецца асобны пратакол.

3.5. Статутнае і рэгламентарнае абранне на выбраныя пасады Менскай абласной арганізацыі БСДП, ─ у тым ліку старшыні Менскай абласной арганізацыі БСДП, ягоных намеснікаў, старшыні рэвізійнай камісіі, сябраў рэвізійнай камісіі, сябраў абласнага камітэту, ─ праводзіцца толькі шляхам таемнага галасавання.

3.5.1. Абраным лічыцца сябра БСДП, за якого прагаласавала абсалютная большасць дэлегатаў канферэнцыя.

3.5.2. Пры роўнасці галасоў “за” і “супраць” праводзіцца жараб’ёўка.

3.6. Дэлегатаў на з’езд БСДП канферэнцыя Менскай абласной арганізацыі БСДП абірае толькі шляхам адкрытага галасавання.

3.7. Вотум даверу абласному камітэту Менскай абласной арганізацыі БСДП выносіцца толькі шляхам адкрытага ці паіменнага галасавання па прапанове старшыні канферэнцыі альбо адноснай большасці ў 1/3 дэлегатаў.

3.8. Старшыня (прэзідуум) канферэнцыі вядзе пасяджэнне канферэнцыі ў строгай адпаведнасці з існуючым Рэгламентам.

3.8.1. Старшыня канферэнцыі дае слова прамоўцам, пазбаўляе слова згодна з існуючым Рэгламентам і ўхваленымі Рэкамендацыямі да партыйнага этыкету.

3.8.2.  Старшыні канферэнцыі забаронена каментаваць выступленні делегатаў ў спрэчках шляхам адначасных рэплік і крытычных выказванняў праходам.

3.8.3. Старшыня канферэнцыі забяспечівае жорсткае выкананне парадку дня і праграмы канферэнцыі, захоўвае цывільныя абыходжанні грамады ў час пасяджэння згодна з ухваленымі Рэкамендацыямі да партыйнага этыкету.

3.8.4. Старшыня канферэнцыі прымае паступаючыя вусныя ці пісьмовыя прапановы дэлегатаў і ставіць іх на галасаванне.

3.8.5. Старшыня канферэнцыі папярэджвае прамоўцу за 1 хвіліну да заканчэння часу яго выступлення.

3.8.6. Старшынёй справаздачна-выбарчай канферэнцыі не могуць быць старшыня Менскай абласной арганізацыі БСДП ці ягоныя намеснікі.

3.9. Праекты парадку дня і праграму канферэнцыі распрацоўвае абласны камітэт Менскай абласной арганізацыі БСДП. Дадзеныя праекты канчаткова зацвяржаюцца абсалютнай большасцю галасоў дэлегатаў канферэнцыі.

3.9.1. Праект парадку дня канферэнцыі дасылаецца ў першасныя арганізацыіі не пазней, чым за 3 дні да даты правядзення канферэнцыі.

3.9.2. Усе праекты, арганізацыйныя і палітычныя дакументы, якія плануецца ўхваліць на канферэнцыі, павінны быць досланы ў першасныя арганізацыіі не пазней, чым за 3 дні да даты правядзення канферэнцыі.

3.10. Старшыня (прэзідуум) канферэнцыі, сэкратар (сэкратарыят) канферэнцыі вядуць абавязковы пратакольны аўдыёзапіс пасяджэння канферэнцыі. І рыхтуюць афіцыйны друкаваны пратакол канферэнцыі.

3.11. Усе матэр’ялы канферэнцыі: аўдыёзапіс, пратаколы, выніковы пратакол ─ захоўвае старшыня Менскай абласной арганізацыі БСДП альбо ягоныя намеснікі, якія кантралююць складанне афіційнага пратаколу канферэнцыі альб выпіскі з яго.

3.12. На канферэнцыю ў якасці гасцей запрашаюцца: старшыня БСДП, ягоныя намеснікі, прадстаўнікі партыйных арганізацый Менскай вобласці, якія з’яўляюцца сябрамі ЦК , ЦРК, старшыня рэвізійнай камісіі абласной арганізацыі, прадстаўнікі партыйных груп у органах муніцыпальнай улады, іншыя персоны.

3.12.1. З дазволу старшыні канферэнцыі альбо абсалютнай большасці дэлегатаў канферэнцыі запрошаным гасцям можа быць прадстаўлена слова.

3.12.2. Гасцям канферэнцыі забаронена каментаваць справаздачы кіраўніцтва арганізацыі, выступленні дэлегатаў у спрэчках шляхам адначасных рэплік і крытычных выказванняў праходам.

3.13. Для арганізацыі таемнага галасавання канферэнцыя абірае падліковую камісію, якая складаецца з не меньш 3 дэлегатаў.

3.13.1. Пратаколы падліковай каміссі ёсць неад’емная частка пратаколу справаздачна-выбарчай канферэнцыі.

3.13.2. Дэлегаты, што балатуюцца на выбарныя пасады, не могуць быць сябрамі падліковай камісіі.

3.14. Па матывам любога галасавання павінна быць не меньш 1 адного выступлення “за” і не меньш 1 адного выступлення “супраць”.

3.15. Дэлегатам і гасцям канферэнцыі даецца пэўны асноўны і дадатковы час для выступлення ў спрэчках, каментароў, даведак, аб’яў, паведамленняў.

3.15.1. Час палітычнай справаздачнай інфармацыі старшыні Менскай абласной арганізацыі БСДП да 20 хвілін, справаздачнай інфармацыі абласнога камітэту да 10 хвілін, справаздачнай інфармацыі старшыні рэвізійнай камісіі да 10 хвілін.

3.15.2. Час інфармацыі аб праектах і пастановах канферэнцыі да 10 хвілін.

3.15.3. Час выступлення ў спрэчках да 5 хвілін; па папраўках ─ да 2 хвілін; для пытанняў да 1 хвіліны; для аб’яў ─ да  2 хвілін.

3.15.4. Па просьбе прамоўцы старшыня канферэнцыі дае дадатковы час да 3 хвілін альбо з дазволу асалютнай большасці дэлегатаў ─ да 10 хвілін.

3.16. Рэкамендацыі да партыйнага этыкету з’яўляюцца даведнікавым дадаткам да існуючага Рэгламенту.

ІV. Увод у дзеянне Функцыянальнага рэгламенту, змяненні і дапаўненні да яго.

4.1. Функцыянальны рэгламент канферэнцыі Менскай абласной арганізацыі БСДП павінен быць ухвалены абсалютнай большасцю дэлегатаў канферэнцыі з іх дадаткамі і заўвагамі.

4.2. Змяненні і дапаўненні ў існуючы Рэгламент уносіць толькі канферэнцыя Менскай абласной арганізацыі БСДП.

4.3. З неабходнымі рэдакцыйнымі праўкамі абласнога камітэту Менскай абласной арганізацыі БСДП тэкст дадзенага Рэгламента ўступае ў дзеянне.